Sevgili genç ressam, ilk söyleyeceğim şey seni biraz üzebilir: yetenek, sandığın kadar belirleyici değil. Atölyeye gelen en parlak eller çoğu zaman ilk zorlukta duruyor. Kalanlar ise sabahın erken saatinde tuvalin başına oturmayı alışkanlık hâline getirenler oluyor.

İkincisi: kopyalamaktan korkma. Ustaların işlerini çizerek çözmek, hırsızlık değil; okuma biçimidir. Bir kompozisyonu elinle takip ettiğinde, gözünle asla göremeyeceğin bir şeyi öğrenirsin.

Üçüncüsü: kendi işine fazla erken âşık olma. İlk beğendiğin resim, seni yıllarca aynı yerde tutabilir. Onu bitir, duvara as, sonra yanına yenisini koy.

Ve son olarak: yarışmalar, sergiler, ödüller güzeldir; ben de yolun büyük bölümünü onların içinden geçerek yürüdüm. Ama hiçbiri, atölyede geçirdiğin sessiz bir öğleden sonranın yerini tutmuyor. Asıl iş orada oluyor.

Sarete Aydeniz — ALACA Sanat Atölyesi